Blog o leczeniu trądziku

Trądzik jako przewlekła choroba skóry rozwija się przede wszystkim na skutek złego funkcjonowania gruczołów łojowych. Niebanalną rolę w procesie jego powstawania odgrywają również bakterie Propionibacterium acnes.

Występowanie
Bakterie Propionibacterium acnes występują u każdej zdrowej osoby na powierzchni skóry. Nie jest to bakteria zakaźna. Jej nadmierne namnażanie prowadzi do wystąpienia trądziku. Bakterie jednak nie poprzestają na szybkim namnażaniu. Wydzielają one również różnego typu substancje, które mają drażniące działanie na otaczające tkanki i gruczoły łojowe. Na skutek ich oddziaływania ściany gruczołów łojowych zostają zniszczone, co powoduje rozprzestrzenianie się zgromadzonych w nich substancji z gruczołów łojowych na sąsiednie tkanki. Konsekwencją tych zmian jest zaognienie stanu zapalnego.

Warunki rozwoju
Dlaczego nie na każdej skórze rozwijają się bakterie  Propionibacterium acnes? Przede wszystkim dlatego, że potrzebują one specjalnych warunków, by móc się rozwijać. Idealne jest dla nich środowisko beztlenowe oraz duże ilości łoju. Poza tymi warunkami niezbędne jest również wejście w swego rodzaju współdziałanie między  Propionibacterium acnes a przeciwciałami znajdujących się w mikrozaskórniakach.
Namnażanie  Propionibacterium acnes wpływa na nasilenie procesów zapalnych. Czasami może powodować występowanie nawet dużych, czerwonych i bolesnych nacieków zapalnych.

Genom bakterii
W ostatnim czasie udało się poznać genom bakterii  Propionibacterium acnes, która bierze udział w powstawaniu trądziku. O strukturze bakterii poinformowali naukowcy z Niemiec i Francji. Odkrycie to ma według naukowców znacznie ułatwić stworzenie dobrego i naprawdę skutecznego leku na trądzik. Część genów bakterii koduje enzymy odpowiedzialne za niszczenie składników ludzkich komórek, wykorzystując je jako źródło energii.

• Komentarze (0)

Trądzik to najczęstsza przyczyna wizyt w gabinecie dermatologicznym. To powód, dla którego szukamy pomocy u specjalisty. Skala tego zjawiska jest tak ogromna, że dotyka przeważającej większości osób pomiędzy 11 a nawet trzydziestym rokiem życia.

Trądzik młodzieńczy jest bardzo sprytną przypadłością, która atakuje z ukrycia i pozostaje z daną osobą na dłużej. Przebiega również indywidualnie w przypadku konkretnych osób, na przykład najczęściej występuje u dziewcząt pomiędzy 14 a 17 rokiem życia, z kolei u chłopców szczyt występowania zmian trądzikowych notuje się między 16 a 19 rokiem życia. Trądzik trwa zazwyczaj od kilku lat, jednak coraz częściej jego okres aktywności wydłuża się.

Gdzie i jak rozwija się trądzik młodzieńczy?
Okazuje się, że zmiany trądzikowe rozwijają się szczególnie tam, gdzie istnieje największe zgrupowanie gruczołów łojowych. Typowymi miejscami, na których pojawiają się zmiany skórne są: twarz, plecy, klatka piersiowa, ramiona, a nawet pośladki. W dość zaognionych przypadkach chorobowych trądzik może pokrywać również ręce.

Dlaczego tak naprawdę jedna osoba cierpi z powodu trądziku przez wiele lat, inna ma tylko nieznaczne zmiany przez krótki czas? Okazuje się bowiem, że na występowanie trądziku największy wpływ mają zmiany hormonalne (większa aktywność androgenów) oraz genetyka (czyli dziedziczenie skłonności do trądziku). Przyczyną występowania trądziku jest nic innego, jak powiększenie gruczołów łojowych oraz zbyt duże rogowacenie ujść mieszków włosowych i nadmierna produkcja łoju. W konsekwencji bardzo często dochodzi do czopowania ujść gruczołów i do powstawania pryszcza. Takie środowisko ma równocześnie wpływ na rozwój bakterii oraz powstawania zmian zapalnych.

Rola hormonów w powstawaniu trądziku
W powstawaniu trądziku ogromną rolę odgrywają męskie hormony płciowe – androgeny. Są to podstawowe substancje, które bezpośrednio oddziałują na wydzielanie łoju i wzrost gruczołów łojowych. Na ich czele stoi dihydrotestosteron (DHT), odpowiedzialny również za łysienie typu męskiego. Okazuje się, że receptory DHT znajdują się w skórze, gruczołach łojowych oraz mieszkach włosowych. Osoby mające problemy z trądzikiem mają większe stężenie  5-α-reduktazy, odpowiedzialnej za powstawanie dihydrotestosteronu na obszarach łojotokowych – twarzy, klatce piersiowej oraz plecach.

Rola łoju

Na powstawanie trądziku wpływ ma również łój – jego zmieniony skład oraz nadmierna ilość. Skład łoju (zmniejszenie ilości kwasu linolowego) osób cierpiących z powodu trądziku powoduje rogowacenie ujść mieszków włosowych oraz części gruczołów łojowych. Komórki rogowe przysłaniają ujścia mieszków, co z kolei przeszkadza w wydzieleniu łoju. W konsekwencji takich procesów powstają zaskórniaki, uważane za pierwszy etap zmian trądzikowych. Na początku mają one postać zaskórniaków zamkniętych (małych punktów o charakterze niezapalnym). Następnie gdy tłuszcze się utlenią a ujścia przewodów wyprowadzających rozszerzą, powstają zaskórniki otwarte (w postaci czarnych kropek na skórze).

Rozpoznanie trądziku
Trądzik zwyczajny rozwija się zawsze razem ze zaskórniakami. Typowymi objawami dla niego jest również łojotok. Zaskórniaki są doskonałą pożywką dla bakterii oraz do rozwoju zmian zapalnych. Oprócz grudek i krostek bardzo często mogą występować również głębsze zmiany w tkance podskórnej.  Jeśli przeważająca większość zmian na skórze to zaskórniaki, to mówimy w takim wypadku o trądziku zaskórnikowym.

Niestety równie typowe dla trądziku, jak zmiany niezapalne są również blizny, które powstają po ustąpieniu cyst oraz nawet małych grudek o charakterze zapalnym. Jeśli typowe dla danej osoby są krostki oraz grudki, wtedy rozpoznanie brzmi: trądzik grudkowo-krostkowy.  Kolejna odmiana to trądzik ropowiczy, dla którego charakterystyczne są zmiany o charakterze guzów, torbieli oraz cyst. W tej grupie zmian wyróżnia się trądzik guzkowy, skupiony oraz odwrócony.

Trądzik może mieć również różne nasilenie. Pod tym względem nazywamy go łagodnym, średnio nasilonym lub nasilonym.

Co negatywnie wpływa na trądzik?
Istnieją pewne czynniki, które mają wpływ na zaostrzenie zmian trądzikowych. Udowodnione jest, że negatywnie na stan skóry z trądzikiem wpływają niektóre leki – kortykosteroidy, fenytoina oraz inne. Niektóre kobiety zauważają pogorszenie stanu cery również po zastosowaniu niektórych tabletek antykoncepcyjnych.

W subiektywnej ocenie stan naszej cery zmienia się pod wpływem stresu oraz pewnych dań oraz produktów spożywczych – czekolady, kakao, pikantne dania. Niekiedy do powstawania trądziku mogą się przyczyniać niektóre kosmetyki. Bardzo duży odsetek kobiet (około 70%) zauważa pogorszenie stanu skóry przed miesiączką.

• Komentarze (5)

Niepokoisz się nietypowymi zmianami na skórze Twojego malucha? Twoje dziecko ma dopiero kilka tygodni, a już na jego twarzy możesz zaobserwować krostki przypominające trądzik? Nie bardzo wiesz, jak sobie poradzić z tymi nietypowymi jak na niemowlaka symptomami? Czy jest to zjawisko szkodliwe i grozi pozostaniem na skórze szpecących śladów na długo? Odpowiedź w większości przypadków wystąpienia tego typu problemu brzmi „nie”. Trądzik u małych dzieci znika zazwyczaj samoistnie po paru tygodniach, nie pozostawiając po sobie najmniejszego śladu. Jako problem jest dość częsty, bo dotyka aż 20% maluchów do pierwszego roku życia.

Trądzik niemowlęcy i noworodkowy
Co prawda niektórzy naukowcy twierdzą, że wystąpienie trądziku w najmłodszych latach może oznaczać problemy ze skórą w okresie dojrzewania i później, jednak nie ma wystarczających dowodów, by potwierdzić tę tezę.
Trądzik niemowlęcy, tak jak w przypadku trądziku pospolitego, może przyjmować różne formy: zaskórniaków, krostek, grudek, a nawet torbieli ropnych. Skąd problem z trądzikiem u niemowląt? Przede wszystkim z powodu zbyt intensywnej pracy gruczołów łojowych, które wydzielają zbyt duże ilości łoju. Trądzik niemowlęcy pojawia się zazwyczaj u dzieci w wieku od 2-3 lat i dotyka przeważnie chłopców. Zwiększona produkcja łoju może być spowodowana przegrzewaniem dzieci, na co wskazuje część lekarzy. Jednak teoria ta nie wyjaśnia problemu w 100%.
Drugim typem trądziku obserwowanego u małych dzieci jest trądzik noworodkowy. Pojawia się on w pierwszych tygodniach życia dziecka, na skutek podwyższonej ilości androgenów w organizmie kobiety w ciąży. Hormony odpowiedzialne za cechy męskie, takie, jak owłosienie, czy męski ton głosu, przedostają się przez łożyska do organizmu dziecka. Z tego też powodu tuż po urodzinach ich stężenie jest większe, co wpływa na wystąpienie zmian skórnych. Jednak zazwyczaj już podczas karmienia piersią poziom androgenów w ciele matki i dziecka spada, co automatycznie wpływa na poprawę stanu skóry malucha.

Jak leczyć?
Trądzik u małych dzieci zazwyczaj nie wymaga leczenia. Nie zaleca się w przypadku niemowląt oraz noworodków stosować szczególnych zabiegów, czy kosmetyków na trądzik. Jedynym słusznym działaniem jest dbałość o delikatne przemywanie twarzy dziecka wodą z mydłem zalecanym do stosowania dla małych dzieci. Najlepiej to robić 1-2 razy w ciągu dnia.
W przypadku zaobserwowania zmian skórnych o charakterze trądzikowym warto wybrać się z maluszkiem do lekarza, by wykluczył on inne groźniejsze przyczyny występowania tego typu zmian. Wizyta taka pozwoli nam spać spokojnie, a w razie konieczności wdrożyć w przypadku naszego dziecka dodatkową metodę leczenia.

• Komentarze (1)

Na wielu forach internetowych pojawiają się zapytania dotyczące następującej wątpliwości: czy trądzik jest dziedziczny? Czy jeśli nasza mama cierpiała z powodu rozległych zmian trądzikowych, my też będziemy mieli z nimi problem? Oboje naszych rodziców walczyło z  trudną cerą, oznacza  to jedno – kłopoty ze świecącą się twarzą pełną wyprysków? Niestety, raczej nie mamy pocieszających wiadomości. Co prawda nie warto martwić się na zapas, ponieważ trądzik może, ale nie musi wystąpić w takich sytuacjach, to nie ma wątpliwości, że ryzyko wystąpienia zmian trądzikowych wzrasta wielokrotnie, jeśli w naszej rodzinie, wśród najbliższych występują lub występowały problemy z cerą .
Niektórzy badacze wskazują, że jeśli oboje rodziców miało trądzik w umiarkowanej lub ciężkiej postaci, to zwiększa się ryzyko, że również ich dzieci będą go miały. W przypadku niektórych badań ryzyko jest podawane w wartości 50%. Wydaje się, że to dość optymistyczna prognoza, zwłaszcza biorąc pod uwagę aspekt „historii trądzikowej obojga rodziców”. To, czy dziecko będzie miało trądzik, czy też nie, zależy po prostu w dużym stopniu od jego szczęścia.
Kwestia dziedziczności wydaje się, że jest jasna. Jak jednak wygląda sprawa z możliwością zarażenia się trądzikiem? Ponownie posiłkując się forami internetowymi oraz wypowiedziami typu: „Mam wrażenie, że krosty pojawiają się na mojej twarzy, wtedy, kiedy patrzę na inne pryszcze, to znaczy pryszcze innych osób. Czy to możliwe? Czy można się zarazić trądzikiem? Niestety jestem w takim wieku, że przebywam z osobami, które mają problem z cerą…co zrobić?”. Asię, autorkę tej wypowiedzi, można pocieszyć. Na szczęście trądzikiem nie można się zarazić! Nie ma niebezpieczeństwa w samym przebywaniu w towarzystwie osób, których problemem jest trądzik. Nie zarazimy się również poprzez pocałunki z osobą, która ma ten problem. Dlatego, jeśli masz obawy podobne do Asi, możesz spać spokojnie!

• Komentarze (1)